Në një kohë kur fëmijëria nuk kishte teknologji, dhe ekrani më i afërt ishte ai bardh e zi në dhomën e ndenjes, lodrat kishin një vlerë pothuajse të shenjtë. Mes tyre, kukullat prej plastike kishin një vend të veçantë – jo vetëm në raftet e pakta të dhomave fëmijërore, por edhe në kujtesën kolektive të një brezi të tërë shqiptarësh.